Login

 

Jeugdpagina uit de Millenaarskoerier kerst 2016

Hoe zou het zijn om in een ander land te wonen? Iedere dag emigreren mensen naar een ander land. Hoeveel gezinnen zijn er na de Tweede Wereldoorlog niet naar Canada verhuisd, op zoek naar een beter leven. Ook nu zijn mensen nog steeds op zoek naar een beter leven in een ander land. Soms reizen ze hun geliefde achterna. Soms willen ze gewoon proeven hoe het leven in een ander land zou kunnen zijn. Maar ook trekken er tegenwoordig nog mensen naar andere landen om te ontsnappen aan oorlogssituaties. Al deze gevallen zijn anders, maar een ieder is op zoek naar een ander leven dan het leven dat ze in hun thuisland achterlaten, hoewel ze altijd een stukje van hun thuisland mee zullen dragen.

Vroeger heb ik er wel eens over nagedacht om (tijdelijk) in een ander land te wonen. Ik ben dol op de Verenigde Staten, dus leek het me geweldig om daar onderdeel van uit te maken. Maar naarmate ik iets ouder word, zie je ook de andere kanten van zo’n idee. Denk bijvoorbeeld aan onze goed geregelde samenleving. Als wij ziek worden, worden we gewoon geholpen. Of je nu rijk of arm bent. Bovendien is Nederland zo’n vrij land; wij stellen ons altijd open voor mensen die anders zijn. Amerikanen zijn veel conservatiever. Discriminatie is nog altijd een veel groter probleem in Amerika dan in Nederland. Ook werken Amerikanen zich drie slagen in de rondte, zonder al te veel vakantiedagen. En dan heb ik het nog niet eens over wapengebruik of de politieke situatie.

Maar de cultuur in een land is niet alleen anders, vrienden en familie zitten ook een stuk verder weg. Ik zou nu echt niet meer langer dan een vakantie zonder mijn lieve neefjes kunnen. En toch, het gras is altijd groener bij de buren

Heb je een leuk idee of wil je gewoon je reactie geven, kun je dit mailen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..


Een jaartje ouder

Dit jaar ben ik mijn laatste jaar als twintiger ingegaan. Waar is de tijd gebleven? Steeds vaker heb ik het met vrienden over ‘de goede ouwe tijd’, terwijl mensen die ouder zijn, ons hierom uitlachen. Voor hen zijn we nog jongeren, maar wij vinden zelf dat we nu écht oud worden. Ik bedoel: we zijn nu allemaal al een tijd niet meer op school. Een ieder van ons is hard aan het werk in het bedrijfsleven. Iedereen heeft zijn eigen huisje, sommigen zijn zelfs al getrouwd en een enkeling begint nu aan kinderen. Voor ons is dit nu dus echt een nieuwe periode in ons leven en dus voelen we ons oud worden. Grijze haren beginnen al te komen en af en toe krijgen we zelfs last van slecht wordende ogen, pijntjes hier en daar en onze ogen beginnen in het weekend al vroeger dicht te vallen.

Wat is het leven als kind toch onbezorgd. Geen hypotheek om te betalen, genoeg vrije tijd tussen de schooluren door en om de paar weken schoolvakantie. Aan de andere kant kun je als volwassene zelf weten hoe je je tijd indeelt, kun je zelf bepalen waar je naartoe op vakantie gaat en waar je je geld aan uitgeeft. Maar niet iedereen wordt na zijn kindertijd ook echt volwassen. Zo kan niet iedereen goed met geld omgaan. Hoeveel programma’s zijn er wel niet op tv om mensen te helpen uit hun geldproblemen te komen of hun huis te verkopen? Andere mensen komen in verkeerde kringen terecht en gaan bijvoorbeeld de criminaliteit in of ontwikkelen verslavingen. Sommige volwassenen begrijp ik ook gewoon echt niet. Mensen die andere mensen pijn doen, bedreigen of erger. Dan kan je jezelf toch moeilijk volwassen noemen. Hoe onbegrijpelijk is het dat mensen met eenzelfde achtergrond uiteindelijk totaal verschillende personen worden. Je zou toch denken dat iedereen met hetzelfde gevoel van respect voor de medemens zou worden opgevoed?

Maar goed, laten we het ouder worden niet al te veel overdenken. Wat mooi is aan ouder worden, is dat je steeds meer herinneringen krijgt. Wat is bijvoorbeeld jouw allereerste herinnering? Het allereerste wat ik me kan herinneren is dat ik kattenkwaad uithaalde. Ik was, denk ik, een jaar of zes en ben eigenlijk altijd vrij braaf geweest. Dus toen ik een keer belletje ging trekken en onwijs opgeschrikt werd door een blaffende hond, heb ik een onvergetelijk herinnering opgebouwd. Of wat was de allereerste band waar je fan van was? Voor mij was dat Total Touch. Eigenlijk geen idee hoe dat is ontstaan, maar ik zong alle nummers mee. Mijn allereerste CD was ook van Total Touch. Ik heb zelfs nog een playbackshow op de camping gedaan met een nummer van Total Touch. De eerste keer op een playbackshow was trouwens samen met mijn zusje. We deden het nummer ‘Stampertje’ en mijn zusje was Stampertje. Mooie tijden.

Al deze herinneringen zijn herinneringen gebleven. Kattenkwaad haal ik gelukkig niet meer uit, Total Touch luister ik nauwelijks meer en ook ‘Stampertje’ heb ik al in geen jaren meer gehoord, al zal dat waarschijnlijk toch nog wel terugkomen, vanwege mijn jonge neefjes. Maar ik heb ook wat interesses ontwikkeld waar ik nog steeds van houd. Zo houd ik nog steeds van alles wat met Disney te maken heeft. Als kind keek ik al alle Disney films, heb ik Pocahontas nagedaan bij een playbackshow en is één van mijn mooiste herinnering ons eerste familiebezoek aan Disneyland Parijs. Daarnaast ben ik na mijn allereerste bezoek aan de musical Annie verslaafd geraakt aan musicals. Na lang amateurmusicals te hebben gedaan, ga ik nu zo vaak mogelijk naar musicals.

Dus nu ik bijna twintiger-af ben, is het tijd om nieuwe herinneringen te maken. Een ander soort van herinneringen misschien, maar daarom niet minder mooi. Het belangrijkste, dat eigenlijk op alle levensfases toepasbaar is, is om te genieten van het leven. Want het leven zit vol verrassingen, je weet nooit wat er morgen gaat gebeuren……


Wat is jouw mentale leeftijd?

Je kunt nog zo oud zijn, maar je toch een kind van vijf jaar voelen. En sommige kinderen zijn qua leeftijd misschien jong, maar hebben een oude ziel. Je bent zo oud als je je voelt, zeggen ze altijd, maar wat is jouw mentale leeftijd? Test het hier.

  1. Wat doe jij het liefst op een vrije zaterdag middag?
    1. Ik roep mijn vrienden bij elkaar om samen een fort te bouwen op ons zelfbedachte, verlaten, tropisch eiland. Dan kunnen we ons samen verdedigen tegen indringers.
    2. Met vrienden op stap gaan. Misschien kunnen we naar de bioscoop, of gewoon een terrasje pakken.
    3. Op zaterdag is het tijd om boodschappen te doen en de boel schoon te maken. Tja, dat moet nu eenmaal gebeuren. Dan kan ik ’s avonds met vrienden afspreken.
  2. Wat is jouw droombaan?
  3. Wat eet jij het liefst?
  4. Wat zou jij in je leven in ieder geval (nog) één keer willen doen?

b. Dat maakt eigenlijk niet uit, als ik er maar veel geld mee verdien. Ik moet namelijk wel mijn riante villa met zwembad en mijn 3 auto’s kunnen betalen.

a.  Hmmm, dat is een moeilijke keuze. Hoe moet ik kiezen tussen popster, acteur, politieagent, brandweerman of voetballer? Oh, ik weet het al: ik wil beroemd worden!

c.  Wat heb je er aan om een droombaan te hebben? De kans dat je dat ook daadwerkelijk wordt is natuurlijk erg klein. Ik heb niet voor niets rechten gestudeerd, dus word ik advocaat.

c.  Een zelfgemaakt, biologisch diner. Er is niets romantischer dan samen met mijn vriend(in) in de keuken een heerlijk diner te maken. Het belangrijkste is dan dat we het gezellig samen opeten.

a.  Dat is een makkelijke vraag! Ik ben gek op pannenkoeken. Maar ook patat met een kroket gaat er prima in.

b. Het gaat meestal niet om wat je eet, maar waar je het eet. Iedere week is er een andere hippe tent waar iedereen heen gaat om te eten. Of het nu lekker is of niet, daar ga ik heen!

a. Hoe gaaf zou het zijn om een attractiepark één dag voor jezelf te hebben!

c.  Ik zou graag nog één keer kind willen zijn om geen zorgen of verantwoordelijkheden te hebben.

b.  Ik zou graag een keer een wereldreis willen maken. In een jaar zoveel mogelijk culturen opsnuiven lijkt me heerlijk!

Uitslag

Heb jij meestal A? Jij ben echt nog een kind. Elke dag laat jij je fantasie de vrije loop gaan. Je maakt je totaal geen zorgen en geniet met volle teugen van het leven. Houd dit zeker vast, maar het kan zeker geen kwaad af en toe je verantwoordelijkheid te nemen.

Heb jij meestal B? Jij zit in de bloei van je leven en voelt je een twintiger. Je bent de eerste die nieuwe trends probeert en probeert je dromen waar je maken.

Heb jij meestal C? Jij bent je jongere-fase inmiddels voorbij en op-en-top volwassene. Je neemt je verantwoordelijkheid en leeft volop in de realiteit. Hoewel dit prima is, kan het echt geen kwaad om af en toe eens iets geks te doen. Daar wordt het leven alleen maar mooier van.

Teddy

‘Poohh!’ Melissa sluit de deur met haar voet, gooit haar tas in een hoek en ploft op de bank. Wat een dag! De hele dag vergaderingen. Kon ze maar even op de bank blijven zitten. Maar nee, ze moet snel gaan koken, want vanavond moet ze naar een bewonersbijeenkomst. Niets zo leuk als overleggen over een nieuwe gezamenlijke deal voor CV-ketels. Terwijl ze begint aan het eten, dwalen haar gedachten af naar haar kindertijd. Na school samen met vriendinnetjes leuke films kijken, continu vakantie. Kon ze maar weer even terug naar die onbezorgde tijd!

 

Wat kan die Steve toch zeuren! Waren ze bijna uit de onderhandelingen voor goede CV-ketels, vindt hij het geheel toch te duur. Goed, nu wordt het toch echt tijd om naar bed te gaan, morgen gaat om half zeven de wekker. Melissa stapt in bed en kijkt nog een keer naar haar versleten teddybeer Teddy, die ze altijd heeft bewaard en nog altijd op haar nachtkastje staat. Dat geeft toch een vertrouwd gevoel.

‘Welterusten Teddy’, zegt Melissa zachtjes, terwijl ze haar ogen sluit.

‘Melissa, wakker worden! Je hebt nog 20 minuten.’ Melissa doet voorzichtig haar open ogen. Waarom ligt Teddy in haar armen? Hij staat toch altijd op haar nachtkastje? En wie was haar aan het roepen? Ze woont tenslotte alleen. Melissa gaat rechtop zitten en kijkt om zich heen. Heeft ze misschien te veel gedronken gisteravond? Dit is haar oude kamer bij haar ouders thuis. Is ze gisteravond naar haar ouders gegaan? Melissa stapt uit bed en loopt naar de deur. Haar kamer ziet er precies zo uit als toen ze 10 jaar oud was. Haar ouders hadden er toch een kantoortje van gemaakt? Melissa loopt langs haar grote spiegel en slaakt vervolgens een gilletje van schrik. Ze ziet eruit als haar 10-jarige zelf! Hoe kan dat? Ze was toch echt 26 toen ze ging slapen!

‘Wat is er lieverd?’ Haar moeder is vanwege haar gegil naar haar kamer gekomen om te zien wat er aan de hand is.

‘Mama? Wat doe ik hier?’ vraagt Melissa verward.

‘Wat bedoel je, lieverd? Je hoeft pas over een kwartier naar school. Maar je loopt nog in je pyjama, dus ga je snel aankleden!’

‘Maar…’

‘Geen ge-maar Lizzy. Opschieten nu!’

Nog steeds volledig in verwarring opent Melissa haar oude kledingkast. Is deze kleding echt hip geweest? Snel pakt ze het minst erge wat ze kan vinden en trekt het aan. Beneden hoort ze de deurbel gaan.

‘Lizzy, Eef is hier!’

Eef! Melissa’s beste vriendin van haar kindertijd. Zij weet vast wel wat er aan de hand is. Melissa rent de trap af, geeft haar moeder een kus en rent naar de voordeur.

‘Je vergeet je tas en je lunch lieverd’, zegt Melissa’s moeder met haar tas in de hand.

Onderweg naar school vertelt Melissa alles aan Eef en gelukkig gelooft ze haar. Eef vindt het zelfs onwijs cool.

‘No way! Dan hoef je echt nooit meer te leren. Je weet het zelfs allemaal al. Dit moeten we echt aan iedereen vertellen!’

‘Alsjeblieft Eef, dit mag niemand weten. Straks denken ze nog dat ik gek ben. Dit blijft ons geheimpje’, zegt Melissa snel. Eef belooft het met haar hand op haar hart.

School was echt zo saai! Een dictee, een geschiedenis-overhoring, maar het allerergste waren de vernederingen bij gym. Melissa was vergeten dat ze met haar hand-oog coördinatie continu diverse ballen tegen haar aan kreeg, omdat ze geen enkele bal kan vangen. En toen kwam ze er halverwege de dag ook nog achter dat er een onwijs grote puist op haar voorhoofd begon te groeien. Gelukkig is school nu voorbij. Maar Melissa heeft besloten van de situatie gebruik te maken en van het kind-zijn te genieten zolang het nog duurt. Dus nog even langs huis en dan naar Eef om een aantal superleuke films te kijken en vooral veel snoep te eten. Melissa opent de voordeur en hoort haar moeder in de keuken.

‘Mam, ik ga nog even naar Eef’, roept Melissa naar haar moeder.

‘Heb je je huiswerk af dan?’ roept haar moeder terug.

‘Natuurlijk mam’,  jokt Melissa. Melissa’s moeder komt de gang inlopen en kijkt haar met een blik aan die alleen moeders hebben.

‘Weet je dat zeker?’ vraagt ze.

‘Mam, ik kan je met zekerheid zeggen dat ik alle leerstof al een keer tot me genomen heb.’

‘Die zin heeft Eef je zeker ingefluisterd. Je praat raar, maar volgens mij betekent het gewoon dat je je huiswerk nog niet hebt gedaan. Je weet de regels: eerst huiswerk, daarna spelen.’

‘Dat is niet eerlijk, je bent altijd zo onredelijk!’ Melissa begint te huilen en ze weet eigenlijk zelf niet waarom. Ze kan zich niet eens herinneren wanneer ze voor het laatst heeft gehuild. Ze begint zelfs te schreeuwen tegen haar moeder en haar moeder schreeuwt terug. Die ruzies was ze ook vergeten. Stampend rent ze naar haar kamer, waar ze zich huilend op haar bed gooit.

‘Dit is niet zo leuk als ik gedacht had, Teddy’, snikt Melissa tegen haar beer. ‘Was ik maar gewoon weer mijn oude zelf!’ Melissa valt huilend in slaap.

Met een zucht slaat Melissa de wekker uit. Het is toch echt veel te vroeg! Plotseling herinnert ze zich weer wat er gebeurd is en ze opent snel haar ogen. Daar zit Teddy, gewoon op haar nachtkastje. Joelend staat ze op en begint Teddy te knuffelen.

‘Bedankt Teddy, maar doe me dit nooit meer aan!’ Melissa stapt fluitend onder de douche, klaar voor een dag met nieuwe avonturen.


Dagboek

Sinds de vorige keer dat we elkaar spraken, ben ik begonnen bij mijn nieuwe baan en wat ben ik blij dat ik die stap heb genomen! Fijne collega’s, leuk werk en alles op loopafstand. Super dus. Hoe is het mogelijk dat ik in mijn relatief korte carrière inmiddels al drie keer van werkgever ben veranderd? Blijkbaar hoort dat een beetje bij de huidige tijd, maar een beetje stabiliteit kan misschien ook geen kwaad.

Afgelopen juni ben ik maar weer eens naar een concert geweest. Want na flink wachten voor kaartjes heb ik met vriendinnen kaartjes voor Adèle kunnen bemachtigen. Wat was ze fantastisch! Een grandioos artiest met een super mooie stem. Onwaarschijnlijk. De show was echt veel te kort. Maar het was het zeker waard.

De zomer is inmiddels definitief voorbij. Gelukkig is het nog een mooie zomer geworden ook! Het begon wel een beetje laat, maar aangezien ik niet afhankelijk ben van schoolvakanties of iets dergelijks, is dat voor mij niet zo erg. Het kwam juist nog goed uit ook, want we gingen met de familie een weekje naar Limburg eind augustus. Dus hadden we echt ongelofelijk mooi weer. We hadden een onwijs drukke week gepland. We zijn naar Toverland geweest, wat een verrassend leuk park is voor jong en oud. Maar ook zijn we naar Moviepark Germany geweest. Daar zijn we een keer geweest toen ik klein was, maar het was in mijn herinnering veel groter. Wel met mijn vader in veel heftige waterattracties geweest. Tot op het bot waren we nat! Maar het was wel onwijs leuk. En uiteraard hebben we nog een dierentuin aangedaan (Gaia Zoo). Mijn oudste neefje Fenno is dol op dieren, maar hij heeft nog niet zo’n grote aandachts-boog. Dus hebben we in record-tijd alle dieren gezien. Maar toch ook mooi om te zien dat kleine kinderen nog zo verwonderd kunnen zijn om dieren die ze nog niet vaak of nooit hebben gezien. Mijn jongste neefje Mathies is nog iets te klein om verwonderd te worden door dieren. Zijn speeltjes in de kinderwagen zijn al genoeg om hem te verbazen over de wereld.

Een week samen met mijn ouders & zusje en gezin. Hoe fijn het ook is dat we dit samen kunnen doen, was ik wel volledig uitgeteld na die week. Elke dag voor zeven uur uit bed, want kinderen zijn nu eenmaal vroeg wakker. De hele dag spelen, behalve tijdens hun slaapje. Tja, dat is hun tante gewoon niet meer gewend. Niet echt te vergelijken met een dagje spelen met mijn neefjes of een middagje oppassen. En ik benijd ook zeker mijn zusje en zwager niet. De jongste is nogal moeilijk met slapen ’s nachts. Dus houdt Mathies ze wakker. Maar ja, je krijgt er zoveel moois voor terug!

Nu wordt het weer tijd om nieuwe plannen voor een vakantie te maken. Genoeg mogelijkheden, maar het wordt hoogstwaarschijnlijk Midden- of Zuid-Amerika deze keer. Zeker weet je dat nooit, want tijdens de inspiratie-tijd kunnen de plannen altijd nog wijzigen met al die mooie bestemmingen. Maar je leest het snel genoeg!

Tot de volgende keer!